De eerste dagen van de maand mei en vooral zaterdag 7 mei was voor velen en ook voor mij belangrijk en zeer emotioneel. Ik overleefde, kon goed met het gebeurde omgaan doordat ik te klein was om volledig te beseffen wat er echt gebeurde.
De zeer intensieve zoektocht naar de namen van de gevallenen op de Dam was erg veel werk heb ik begrepen en dat kan uiteraard ook niet anders.
Wat dieper de web site in gedoken zag ik dat de Stichting Memorial een ANBI (een Algemene Nut Beogende Instelling) stichting is. Daar zijn er vele van en meestal, zoals bijv. de Hartstichting (ook ANBI), hebben een verdeelsleutel 60/40. 60% bestemd voor het goede doel, 40% voor personeels-, vergader- en vervoerkosten etc.. Kortom mensen die binnen die stichting werken worden (deels) betaald.
Alle mensen van de Stichting Memorial Damslachtoffers hebben niet meer vergoeding gehad voor hun vele werk dan reiskostenvergoeding. Dat staat ook te lezen in hun oprichtingsakte. Nee niet betaald maar doorgegaan met zoeken en heel heel hard werken. Het resultaat van het vele werk door het bestuur hebben we op 7 mei mogen meemaken.
We kunnen niet dankbaar genoeg zijn voor al hun inzet. Dank was en is er. Maar het bestuur is nog niet klaar, ze moeten nog verder. Bestuur als u mij kunt "gebruiken" voor het vele werk dat er toch nog ligt geef een gil. Nogmaals heel veel dank voor alles dat reeds is gedaan.