Zwarte, bewegende draadfiguren, een fiets op de grond. Houdt een van hen een kind vast? Er staat een figuur stil. Er ligt er ook een op de grond, nog een. Het zijn krabbels op een gele vlakte met allerlei kleuren. De omslag van ‘Drama op de Dam’ oogt vrolijk, want Aat Veldhoen die de voorstelling maakte ging als tienjarige naar een bevrijdingsfeest. Dan besef je dat de draadfiguren mensen zijn die voor hun leven rennen. De vegen en stippen op en rond hen zijn bloed en kogels. Zij die werden getroffen staan stil of liggen op de grond. Slachtoffers van een bevrijdingsfeest. Tussen de kleurige kaften wordt hun leven voor het eerst beschreven. Lees verder...